things i do

things I do, North.

Otwieram szeroko oczy i widzę zupełnie inny świat, niż ten, który tam zostawiłam chwilę temu. Spoglądam na dziewczynę w lustrze i zastanawiam się, czy w ogóle ją znam, co o niej wiem, albo czy wiem cokolwiek.
Ścięłam włosy, mam kolorowe paznokcie i częściej noszę spodnie niż sukienki (what the fuck!), a do szafy wkładam rzeczy, na które wcześniej nie zwróciłabym uwagi. Ale to nie jest wystarczające, to stale za mało. Próbuję zmienić opakowanie mając po cichu nadzieję, że i zawartość ulegnie znacznej poprawie, ale to chyba tak nie działa.  Nie chcę być inna, chcę tylko przestać być głupia. Chcę częściej znajdować drogę niż się gubić. Chcę sobie poradzić, na tyle, by nie potrzebować kogoś, kto mi powie "jak żyć". Sama chcę to odkryć, ale nie wiem gdzie jeszcze szukać. Chcę dorosnąć. Ale biegać boso po piasku z tym małym chłopcem, bo życie takie jest, tak właśnie jest piękne. Tak jest najpiękniejsze. 

Mamy Nowy Rok. Nie ma w nim miejsca na stare błędy. Na strach, na hamowanie, na podawanie siebie na tacy innym.

Doszłam do tego momentu, że mogę nazywać ostatni rok PO IMIENIU. I wszystkie inne lata. To fajnie, bo to znaczy, że ruszam się z miejsca, ale nadal nie wiem dokąd. 

Jest tyle dobra obok mnie. Mam delikatne poczucie, że jestem jego częścią. Jest w tym tyle radości i piękna. A ja tkwię , tkwię nie wiem gdzie i po co. Nie chcę tak.